İslam geleneğinde nefis ve hevâ kavramları üzerinden erdemli yaşamın sınırları ile tezkiye sürecinin önemi ele alınıyor.
İslam düşüncesinde hevâ, akıl ve din tarafından sınırlandırılan kötü arzulara yönelik eğilimleri ifade eder. Nefis kavramı ise ruh, varlık ve insanın iç dünyasındaki meşru olmayan isteklerin kaynağı olarak tanımlanır. İnsanın kendi iradesiyle verdiği kararlardan sorumlu tutulması, ahlaki yaşamın temelini oluşturur.
Erdemli bir yaşam, süfli duyguların yok edilmesi değil, bu arzular ortaya çıktığında onları kontrol altına alabilme becerisiyle ilişkilidir. İslam geleneği, nefsi ızdırap çektirerek köreltmeyi reddeder ve bunun yerine tezkiye yani nefsin arındırılması esasını benimser. Günümüz toplumunda din ve ahlaki değerlerin dışlanması, bireysel ve toplumsal düzlemde çözülmeyi tetikleyen faktörlerin başında gelmektedir.
Yorum Yap