İslam ahlakında kibir nedir? Hz. Muhammed’in (sas) öğretileri ışığında, kibrin yıkıcı etkileri ve tevazunun mümin hayatındaki yeri.
İslam inancına göre kibir, kişinin sahip olduğu nimetleri veya özellikleri kullanarak başkalarını küçük görmesi ve hakikati reddetmesi olarak tanımlanır. Hz. Muhammed (sas), kalbinde zerre miktarda kibir taşıyan bireylerin cennete giremeyeceğini belirterek, bu tutumun insanı ilahi huzurdan uzaklaştıran en büyük engellerden biri olduğuna dikkat çekmiştir.
Peygamber Efendimiz (sas), kibrin sadece bir davranış biçimi değil, aynı zamanda hakikate karşı bir duruş olduğunu ifade eder. Kibirli bireyler kendilerini dev aynasında görerek, sahip oldukları makam veya zenginliği kendi başarıları sanıp şükürden uzaklaşırlar. Buna karşın tevazu, kişinin yaratılmışlık bilinciyle hareket etmesi ve Allah’ın rızasını gözeterek alçakgönüllü bir yaşam sürmesidir. Hadis-i şeriflerde, Allah için tevazu gösteren kişilerin bizzat Allah tarafından yüceltileceği müjdelenmiştir.
Kur’an-ı Kerim’de şeytanın Hz. Adem’e karşı büyüklük taslaması ve Kârûn’un servetiyle övünmesi, kibrin tarih boyunca toplumları nasıl felakete sürüklediğinin örnekleri olarak sunulur. Müslüman kardeşini küçük görmenin, bir kişiye kötülük olarak yettiği vurgulanırken, müminlerin birbirlerine karşı merhametli, ancak inkârcılara karşı vakur ve kararlı olmaları gerektiği belirtilir. Gerçek büyüklüğün yalnızca Allah’a mahsus olduğu inancı, İslam toplumunun temel taşlarından birini oluşturur.
Yorum Yap